Rush

Vorige week was een drukke week met nogal wat deadlines maar ik hou wel van die rush die bij zo'n deadline hoort. De tijd vliegt en je voelt je betrokken bij wat er gebeurt. Voor een nieuwe klant moesten een aantal voorstellen gedaan worden voor een nieuwe campagne. Na een brainstorm in groep - nog zoiets dat ik graag doe - werden de zeven beste ideeën uitgewerkt in een powerpoint voor de klant. Samen met de klant werd dan een keuze gemaakt uit de voorstellen. Omdat het hier om een gefaseerde aanpak gaat, werden meerdere voorstellen weerhouden die dan in verschillende fases gebruikt zullen worden. Middenin die rush kwam mijn stagebegeleider Serge Cornelus ook nog even langs.

Vrijdag ging ik mee naar De Post waar Harald het Podcastingvoorstel dat we hen gedaan hadden, verder toelichtte. Ik weet niet of ik het gebouw nu eerder indrukwekkend of benauwend vind. Je moet aan de balie je identiteitskaart inruilen voor een pasje waarmee je door de elektronische deuren kan. In feite zijn het niet echt deuren, denk maar aan de ingangen van de metro in bijvoorbeeld Berlijn. We werden verwacht in een vergaderruimte op de dertiende verdieping. De ruimte had grote ramen die een indrukwekkend zicht op Brussel gaven.

Verder was er ook nog wat routine. We werken nog steeds aan de papieren nieuwsbrief van een klant. Hiervoor zijn nu bijna alle teksten en beelden binnen. Ik schreef een eerste versie van de tekst voor de digitale nieuwsbrief van BeforeTheHype enzovoort.

Ik kreeg deze week de opmerking dat ik wel al heel betrokken ben bij BeforeTheHype terwijl ik er nog niet zo lang 'werk' - de opmerking kwam niet van iemand binnen BTH. Ik heb inderdaad de neiging om 'wij' te zeggen als ik het over mijn stagebedrijf heb. Ik beschouw de opmerking als een compliment en als een teken dat ik er graag stage loop.